Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. In quo etsi est magnus, tamen nova pleraque et perpauca de moribus. Quare attende, quaeso. Prodest, inquit, mihi eo esse animo. Graecum enim hunc versum nostis omnes-: Suavis laborum est praeteritorum memoria. Tum Piso: Quoniam igitur aliquid omnes, quid Lucius noster? Consequentia exquirere, quoad sit id, quod volumus, effectum. Quare obscurentur etiam haec, quae secundum naturam esse dicimus, in vita beata; Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias;
Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Quid, cum fictas fabulas, e quibus utilitas nulla elici potest, cum voluptate legimus? Beatus autem esse in maximarum rerum timore nemo potest. Immo vero, inquit, ad beatissime vivendum parum est, ad beate vero satis.
Nam et complectitur verbis, quod vult, et dicit plane, quod intellegam; Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Si longus, levis dictata sunt. Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Hoc ne statuam quidem dicturam pater aiebat, si loqui posset. Id mihi magnum videtur.
Ergo illi intellegunt quid Epicurus dicat, ego non intellego? Duo Reges: constructio interrete. Itaque et manendi in vita et migrandi ratio omnis iis rebus, quas supra dixi, metienda. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Quam si explicavisset, non tam haesitaret. Quare attende, quaeso. Paria sunt igitur. Sed quot homines, tot sententiae;
Pisone in eo gymnasio, quod Ptolomaeum vocatur, unaque nobiscum Q. Sed finge non solum callidum eum, qui aliquid improbe faciat, verum etiam praepotentem, ut M. Expressa vero in iis aetatibus, quae iam confirmatae sunt. Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Tum mihi Piso: Quid ergo? Sedulo, inquam, faciam. Facit enim ille duo seiuncta ultima bonorum, quae ut essent vera, coniungi debuerunt; Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Ubi ut eam caperet aut quando?
